رباعي

من : پشت سر گناه پنهان شده ای

من : عاقبت شوم پریشان شده ای

تقدیر به هم ریخته ی من این است:

"حیران شده ای" که نیست " انسان شده ای"

+نوشته شده در یکشنبه شانزدهم مرداد 1390ساعت21:50توسط حسام رمضان زاده |

آهیم به سوی زندگی در جریان

دردیم که از طناب عمر آویزان

این قصه ی بهت آور!! این آخر تلخ!!

احسنت به آفرینشت ای انسان !!!

+نوشته شده در جمعه ششم خرداد 1390ساعت23:15توسط حسام رمضان زاده |

بر می گردد، جان بسپارد دریا

دور از همه بر خویش ببارد دریا

از کوه توقعی ندارد این رود

از رود توقعی ندارد دریا

+نوشته شده در شنبه نهم بهمن 1389ساعت3:35توسط حسام رمضان زاده |

همراه شدیم با قطاری که نرفت

با سردی ماقبل بهاری که نرفت

نقاش کشید : « شادمانی » ، که نماند

تقدیر نوشت : « بدبیاری » ، که نرفت

+نوشته شده در یکشنبه بیست و هشتم شهریور 1389ساعت12:25توسط حسام رمضان زاده |

هر قدر که می رویم، انگار که هیچ.

ساکن ماندیم، مثل دیوار که هیچ ...

دلخوش به پر و پرنده و پروازیم

هستند از این قبیل بسیار که هیچ ...

+نوشته شده در سه شنبه نوزدهم مرداد 1389ساعت18:12توسط حسام رمضان زاده |

تا حسرت این باغ، بهاری دیگر -

باید باشد طلیعه داری دیگر

بهتر آن است ادامه ی این دنیا

موکول شود به روزگاری دیگر

+نوشته شده در سه شنبه یکم تیر 1389ساعت23:6توسط حسام رمضان زاده |

تقدیم به او

بر روی زمین و آسمانی خو ، او

زیبایی بی کرانه ی هر سو، او

هر بار که خواستم ببینم خود را

در آینه هر که را که دیدم، او، او

+نوشته شده در جمعه سی و یکم اردیبهشت 1389ساعت20:17توسط حسام رمضان زاده |

دنیا هدف غمی که باید باشد

خوش باد همین دمی که باید باشد

این، قصه ی آدمی که ویران شده است

آن، قصه ی آدمی که باید باشد

+نوشته شده در شنبه بیست و یکم فروردین 1389ساعت9:42توسط حسام رمضان زاده |

تقدیم به بهار همیشه سبزم :

ابری به زمین دچار باید بکشی

باران طلایه دار باید بکشی

سرسبزترین سرود دنیایی تو

دستی به سر بهار باید بکشی

+نوشته شده در شنبه چهاردهم فروردین 1389ساعت16:33توسط حسام رمضان زاده |

هر پنجره را که دل سپردیم ، شکست

هر جام که عاشقانه خوردیم ، شکست

گفتیم غبار، شاید از آینه است

بر آینه تا که دست بردیم، شکست

+نوشته شده در جمعه هفتم اسفند 1388ساعت20:17توسط حسام رمضان زاده |