رباعي
از پنجره ها شکسته اش من هستم از این همه چشم٬ بسته اش من هستم هر جا که دو تا پرنده عاشق شده اند آن غرق به خون نشسته اش٬ من هستم از پنجه ی آفتاب زیباتر بود از هر چه خیال ناب زیباتر بود ای کاش که آب٬ خانه ی من می شد زیبایی او در آب زیبا تر بود
نوشته شده در پنجشنبه بیست و دوم شهریور 1386ساعت
1:32 توسط حسام رمضان زاده| |
وقتی که عشق سر می رسد
هیچ مامن و پناهگاهی نیست
فقط باید نشست
و دعا کرد که
به خیر بگذرد
هیچ مامن و پناهگاهی نیست
فقط باید نشست
و دعا کرد که
به خیر بگذرد
